Carbagerun – Rustdag en terug naar huis

geplaatst in: Carbagerun 2019 | 1

Na het halen van de finish werden we vanochtend wakker in het Winterhouse hotel in Helsinki. Dat we hadden zitten suffen bij het boeken van het laatste hotel leverd gisteren avond wel even een WTF momentje op. Het Winterhouse hotel voelde aan als een ziekenhuis. Na het teruglezen van de reviews en wat informatie bleek dat het om een omgebouwd bejaardentehuis was. De service en het ontbijt was echter prima, maar de overnachting was niet raar, maar heel bijzonder.


Na het uitslapen en het ontbijt was het tijd om Helsinki nog even te verkennen. Na het uitzoeken waar de boot zou vertrekken kwamen we terug in dezelfde parkeerplaats waar we gisterenavond ook stonden. Deze parkeerplaats was voorheen zeer waarschijnlijk ooit een schuilkelder.


Een wandeling door de stad was leuk. We hebben even rondgekeken in het stadspark en kwamen uiteindelijk terecht op het senaatsplein. De stad ademt een voormalig oostblok sfeertje, maar staat echter vol met mooie en diverse architectuur. We schieten wat kiekjes samen met de lokale aziatische toeristen en gaan langzaamaan terug naar de schuilkelder waar de auto staat geparkeerd.


Eenmaal bij de ferry aangekomen voelde het toch weer even als Carbagerun. Er stonden verschillende runners die er ook voor hadden gekozen om op zaterdag terug te reizen richting Stockholm. Tijdens het wachten was er nog tijd om wat water te koken, koffie te drinken en uit te waaien aan de kade.


Eenmaal op de ferry aangekomen konden we nog even rustig aan doen. Morgen stond er een rit voor de boeg van Stockholm terug naar huis. Er was voldoende tijd om rustig een hapje te eten en daarna in de club op de boot te genieten van wat live muziek en een biertje. Uiteraard hebben we het niet te laat gemaakt. Aangezien we op een van de onderste dekken sliepen ging het niet helemaal goed met de wekker. Van Helsinki naar Stockholm gaat de klok weer terug naar de normale tijd. De telefoon had echter geen bereik en de klok stond nog op de tijd van Helsinki. Vervolgens ging de wekker een uurtje te vroeg. We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om bij zonsopgang nog even op het dek te staan en wat foto’s te maken.


We waren ruimschoots op tijd voor het ontbijt en mochten ons begeven terug naar de auto rond half 10 lokale tijd. Op het autodek hebben we nog even staan praten wat runners en rond kwart over 10 reden we de boot af konden we beginnen aan de rit naar huis.


De rit naar huis was een lange rit. De kilometers namen langzaam af op de navigatie. We hadden besloten om geen ferries meer te nemem, maar asfalt. Het laatste stukje in Zweden was een behoorlijk saai stuk. De hele run wisten we de auto heel te houden, maar een beetje suffen in de auto leverde onderstaande resultaat op. De auto schepte een reflectie paaltje mee. Bij het monteren van de mistlampen onder de bumper hadden we al het vermoeden dat deze er redelijk makkelijk af zouden gaan bij het raken van wat sneeuw. Na het doorvoeren van een echte runner reparatie konden we weer verder richting Denemarken.


Het laatste stuk van de route ging gestaag en uiteindelijk zijn kwamen we aan om half 2 s’nachts in de polder. De afgelegde afstand van onze Volvo is 5500 km. Ietsje minder dan de andere twee teams, maar uiteindelijk werkt de kilometer teller niet op de ferry. De auto heeft het wederom overleeft, alhoewel er wat onderdelen tegensputteren. Zo heeft de kachelventilator het begeven en hebben we wat schade opgelopen om te herstellen. Al met al was het een mooie rit. Bij het afsluitende biertje is al voorzichtig nagedacht over de aanpassingen aan de auto voor volgend jaar. Nu er lakschade is opgelopen is Polar blauw misschien toch nog wel een optie. Met een hoofd vol mooie avonturen is het tijd om af te sluiten.
Groetjes Mario, Ruud en Virgil

  1. Frans Geerlings

    Gewoon weer genieten en doen, ik heb in ieder geval een goed gevoel gehad en mee kunnen leven van wat wij ook hebben mogen beleven in artik omstandigheden.
    Gewoon plezier en enorm veel lol. teamwork en Kameraadschappelijk omgaan met elkaar.
    Chapo voor jullie.

    Groet Jaqy en Frans

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *