Carbagerun – Dag 2

geplaatst in: Carbagerun 2019 | 1

We begonnen vandaag bij ochtendgloren. Na een heerlijk overnachting in het Lanalodge Golf Resort was het tijd om te beginnen aan de tweede dag van de Carbagerun. Aan de ontbijttafel vielen we wat uit de toon bij de lokale golfliefhebber met onze niewe Carbargun trui. Er was geen tijd om nog een balletje te slaan, dus we gingen snel op pad naar de startlocatie om de route van deze dag op te halen. En wat een mooie dag zou het worden.

Na het ophalen van de route begonnen we aan deze dag. Uiteraard kozen we wederom voor de langere route. En het was genieten. De route lag vol met mooie besneeuwde wegen door het zweedse landschap. En dat we niet de enige waren die de lange route hadden gekozen was al snel duidelijk. Op een gegeven moment reden we met meer dan 20 runners door het landschap.

Na een deel van de route was het tijd om even kort te stoppen langs weg. Hier was even kort de tijd om te spelen video materiaal te maken met een Drone en wat kiekjes van het landschap.

Na de korte stop vervolgde we onze route. Al snel kwamen we in een file van runners terecht. Uiteraard waren we nieuwsgierig wat er aan de hand was. Het bleek dat een van de auto’s van de Crew vast was komen te zitten. De oorzaak weten we niet, maar aangezien het voor een kruispunt was, vermoeden we dat iemand bij een remactie heeft moeten uitwijken. Dat dit anders af kan lopen weten we uit ervaring.

De rit ging weer verder. We hebben op een stukje van de hoofdroute nog een stop gedaan om onderweg een hapje te eten. Hierbij mocht ik nog even vliegen met de Drone van team “#geen naam”. Na het eten gingen de tocht weer verder. Het was enorm genieten. Bij het vallen van de avond kregen ikzelf een deja vu. De herinnering van een onverwachte stop bij een kruispunt kon ook anders aflopen. De colone kwam onverwachts tot stilstand. Onze Volv (de O zijn we vorige keer al kwijt geraakt) wist wederom een achterligger te helpen met stoppen. Ditmaal was het een Saab die zachtjes tegen de achterbumper aan reed. Er viel amper over schade te spreken. Na het schoonmaken van de lampjes konden we weer verder.

Gedurende de dag was het langzaam aan wel al te verwachten dat er iemand in de greppel zou belanden. Ditmaal bleek het de Volvo van “De Stoethaspels” te zijn. Een van onze eigen reisgenoten. Voordat we de kans kregen om wat kiekjes te maken stonden we door deze onverwachte stop net iets te ver in de kant en zelf ook vast. De Saab die ons eerder een kusje gaf hielp ons razendsnel weer op pad. Inmiddels was ook de andere Volvo uit de kant gehaald. We reden met de colone weer verder waar we met de drie Volvo’s af moesten haken voor de laatste tankbeurt van de dag. We namen via het bakkie afscheid van de mannen en bedankten ze voor de hulp. Vervolgens rijden we met drie Volvo’s naar de finish. Hier was bij ondersteuning van live muziek tijd om te denken aan de innerlijke mens. Dit was bij Pink Ladies Diner. Alhoewel de naam doet iets anders doet vermoeden, was dit een Amerikaanse Diner.


Groetjes Ruud, Mario en Virgil

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *