The Barrel Challenge – Dag 6

geplaatst in: Barrel Challenge 2019 | 2

Ergens op een kronkelende weg ligt een brug over een meer, of is het een rivier? Ach wat maakt het uit, alles zit dichtgevroren. Jaaa, we hebben een afdwaalmomentje. Dat bruggetje dus, vormt voor de liefhebber een ideale plek om even wat mooie foto`s te maken. Nu zit er al een paar dagen zo`n liefhebber naast me in de Volvo, dus de karavaan komt tot stilstand. Terwijl Virgil de omgeving op zijn camera vastlegt, Ruud de spuitmondjes van de ruitenwisservloeistof vrijmaakt en de ruitenwissers schoon veegt, maken de “Linkerbaners” hun Subaru sneeuwvrij. Terwijl iedereen aan zijn barrel staat te prutsen, begint aan een van de aanwezige vlaggenmasten een wapperende Zweedse vlag te zakken. Zorgvuldig, maar met grof geweld, verdwijnt de Zweedse vlag in een van de barrels. Nee lieve mensen, voordat julle de Zweedse politie bellen, we hebben niets gestolen. Vandaag geeft de karavaan iets opvallends terug aan de Scandinaviers, het witte lanschap is een beetje kleurrijker gemaakt, daar bij dat ene bruggetje op een kronkelweg in Zweden.

Beetje sprookjesachtig, vind je niet? Dat krijg je ervan als je op de zoveelste dag wakker kunt worden in zo`n mooie omgeving. Aan inspiratie geen gebrek, en met de dag verdwijnen ook de laatste restjes schroom, opgebouwd in het stadse leven onder de rook van Rotterdam. Je moest eens weten hoeveel illegale plaspartijen we al verder zijn bijvoorbeeld. Het moet wat dat betreft niet lastig zijn om ons spoor zonder geotracking terug te vinden.

Over sporen gesproken. Die karavaan van ons lijkt iedere dag meer sporen te trekken op de meest lastig te berijden wegen van Scandinavie. Onderweg van Ostersund naar Hamar liggen heel erg veel van dat soort wegen. Dat levert een berg obstakels en uitdagingen op en dan is het belangrijk dat je goed met elkaar kunt communiceren. Daarom hangt er in elk barrel zo`n good old “bakkie”. Naast een berg hilariteit, er is namelijk een vast moppentapmoment, helpt het ons door de obstakels en uitdagingen heen. Net als de zwaailampen bij het aangeven van een strakke bocht bijvoorbeeld. Vandaag horen we op het bakkie tweemaal ”Mayday”: Dat is een serieus signaal. De eerste keer is het slechts de Audi die een bochtje mist. De tweede keer is het wel serieus… de grote boodschap van de Audibestuurder blijkt niet langer meer te kunnen wachten.

Maar even terug naar de communicatie. De eerste dagen kraakt het bakkie termen als ”is iedereen er nog?”, ”Hoe is het tempo?” en niet geheel onbelangrijk wanneer het gas even van de plank moet ”Camera”. Met de routes die we rijden zijn er de afgelopen dagen een paar nieuwe berichten bij gekomen. Wanneer de zwaailampen aangaan en je op het bakkie ”Kggg… Tegenligger” hoort, ga dan als de bliksem wat meer in je eigen baan rijden. Dat behoeft geen uitleg, toch? Maar wat nou als je op een weggetje rijdt dat net breed genoeg is voor onze barrels en je na de zwaailampen ”Kgg euhh jongens… een euhhh… tegenligger” en je ziet een van de megatrucks, die hier bergen boomstammen vervoeren, in de verte opdoemen? Op de vierkante centimeter wordt er gezocht naar een beetje ruimte om een voor een de barrels strak langs de gigantische truck te krijgen. Voor je het weet ben je zo een minuut of twintig verder.

Kort na het subtiel manouvreren stuit onze route op dichte afslag na dichte afslag… We moeten hier toch echt een keer links… Dan stopt de karavaan bij een groot bord met allerlei boodschappen die we niet kunnen ontcijferen, maar dat het om werkterrein gaat, is wel duidelijk. ”Kggg, jongens dit is onze laatste en enige kans om naar links te kunnen” klinkt het door het bakkie. Het onherbergzame terrein is ons net als de megatractoren, rooimachines en vrachtwagens goed gezind en zo vervolgen we bij de uitgang opgelucht onze weg.

Wanneer we ons bij het vallen van de duisternis, toch alweer kort voor vier uur `s middags, nog steeds op een van de slechtere hobbelwegen bevinden, slaat een lichte onrust toe. Gaan we nog op tijd aankomen bij de finish? Zijn er ook nog normale wegen in Zweden? Hadden we rond deze tijd niet al Noorwegen in moeten rijden? En is het nou wel zo`n goed idee om op een sleetje voortgetrokken te worden door een van de barrels? En dan ineens is daar weer het bakkie ” Kgg, jongens we liggen er af”… Het zijn onze enthousiaste reisleiders in de Ford Explorer… alweer. Aangekomen op de plek des onheils leggen we de sneeuwkettingen er soepeler op dan een paar dagen eerder en een half uur later maken de mannen van de linkerbaan met hun uitsleepactie hun eerdere misser, die inmiddels is uitgelopen op een running gag, weer goed.

Wanneer we onze weg vervolgen met de sneeuwkettingen er nog om, horen we geklapper, wanneer Ruud zijn bovenlichaam uit het raam steekt om te kijken, blijken de sneeuwkettingen maar weinig nut te hebben. Nu is het onze beurt om via het bakkie te communiceren: ” Jongens kunnen we even stoppen om de sneeuwkettingen weer weg te pakken?” Het blijft angstvallig stil vanuit de andere barrels. Onze vrienden van de Audi “Mayday” proberen het nog eens. Niets! Het is zoals ze bij de Tour de France altijd zeggen: ”De tour wacht op niemand”. Er zit niets anders op dan te stoppen en dan maar kijken of we weer kunnen aansluiten. Uit de nog rollende Volvo, springt Ruud al uit de auto. De ketting aan de rechterkant ligt al op de grond, maar als Virgil aan de linkerband net niet bij de sluiting kan, glijdt Ruud snel naar de andere kant om de helpende hand toe te steken. Terwijl Ruud de vrijgemaakte kettingen in de achterbak gooit, komen onze te hulp schietende vrienden van firma “ Mayday” aanlopen, maar ze draaien zich snel weer om als ze met verbazing in de stem concluderen: ”Oh, jullie hebben ze er al af”. In een krappe twee minuten zijn we alweer op weg en sluiten we aan bij de karavaan die daarna plankgas, luttele minuten voor de deadline de Noorse finish haalt.

Poeh wat een tekst weer, toch? En dan hebben we nog niet eens ruimte ingebouwd voor onze nieuwe aanwinst (en) op de Volvo, maar laten we dat gewoon lekker voor morgen bewaren. Een tipje van de sluier dan? Goed: Lichtfeest.

2 Responses

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *